18ο Αναπτυξιακό Συνέδριο

Στις 30 Ιουλίου στην αίθουσα εκδηλώσεων του Δημαρχείου στο Ευπάλιο πραγματοποιήθηκε το 18ο Δωρικό Αναπτυξιακό Συνέδριο της Δωρικής Αδελφότητας η οποοία φέτος συμπληρώνει 110 χρόνια από την ίδρυσή της. Ήταν μία ημερίδα με ευρία θεματολογία, δίνοντας έμφαση στην αναπτυξιακή προοπτική του τόπου μας,στο διατροφικό πλούτο της Δωρίδας και στην αξιοποίηση των Ευρωπαϊκών προγραμμάτων.Την έναρξη του συνεδρίου έκανε ο συγχωριανός μας δημοσιογράφος Αντώνης Δασκαλόπουλος με θέμα «Επικοινωνία και Τύπος στη Δωρίδα». Σας παραθέτουμε την παρουσίαση του.

Είναι πολύ συγκινητικό να βουτάς τη σκέψη σου στο χρόνο και να φέρ- νεις στην επιφάνεια γεγονότα και συναισθήματα που σημάδεψαν τη ζωή σου. Πριν ακριβώς 50 χρόνια, στην Α΄ Λυκείου, εδώ στο Ευπάλιο, πήρα την οριστική απόφαση να σπουδάσω και να ασχοληθώ επαγγελματικά με την Δημοσιογραφία. Η επικοινωνία χρονολογείται εκατομμύρια χρόνια πριν, όταν ακόμη οι πρωτόγονοι μας ζούσαν πάνω στα δέντρα και μέσα στις σπηλιές. Όροι επιβίωσης ήταν οι άναρθρες κραυγές, με ιδιαίτερο χρωματισμό φωνής, για να εκφράζουν τον φόβο, τον ενθουσιασμό, τα διαφορετικά συναισθήματα. Με την πάροδο εκα- τοντάδων ετών ήρθαν οι λέξεις και οι μικρές προτάσεις. Αργότερα ήρθαν οι φωτιές που άναβαν οι φυλές από βουνοκορφή σε βουνοκορφή για να μεταδώσουν μηνύματα σε κοντινές κοινωνίες, είτε για εισβολή εχθρών και άγριων ζώων, είτε για άσχημα καιρικά φαινόμενα. Με πολύ αργό ρυθμό, μετά από δεκάδες χιλιετηρίδες ανακαλύφθηκε η γραφή στην πέτρα και στον πάπυρο. Πρώτοι οι Κινέζοι ανακάλυψαν το χαρτί, με πρώτη ύλη τα κουρέλια των ρούχων και πολύ αργότερα από την επεξεργασία του ξύλου. Οι Κινέζοι επίσης πρώτοι ανακάλυψαν την τυπογραφία για να την τελειοποιήσει αιώνες αργότερα με την ανακάλυψη της λινοτυπικής μηχανής ο Γουτεμβέργιος. Κάπως έτσι φθάσαμε από την πα- λαιολιθική εποχή με τίς κραυγές και τα σήματα, στον μεσαίωνα με τους τελάληδες και στη σημερινή μορφή επικοινωνίας με τους δημοσιογράφους και τους επικοινωνιολόγους. Η πληροφορία ήταν πάντοτε το «άλας της ζωής». Η πληροφόρηση ήταν από την αρχαιότητα των οργα- νωμένων κοινωνιών, μέχρι των ημερών μας, το πιο ισχυρό όπλο για τους κρατούντες, αλλά και για του λαούς και τους εργαζόμενους. Με τη μικρή αυτή εισαγωγή θέλη- σα να φωτίσω πως οι άνθρωποι, οι κοινωνίες, τα έθνη, τα κράτη, βάδισαν ανά τους αιώνες για να εκφρά- ζονται σήμερα με την φωτοσύνθεση, τα ραδιόφωνα, τις τηλεοράσεις, το ιντέρνετ, τα σάϊτ, τα τουίτερ, πως φθάσαμε δηλαδή στην τεράστια εξάπλωση του διαδικτύου, που φυσικά δεν μπορούμε να φαντασθούμε το τέλος του. Και ερχόμαστε τώρα στο επίκαιρο θέμα της ημερίδας που αφορά την ενημέρωση των συμπατριωτών μας, μέσα στο χρονοδιάγραμμα που καθόρισε η Δωρική Αδελφότητα για το 18ο Πανδωρικό Συνέδριο. Για όλους εμάς που γεννηθήκαμε, μεγαλώσαμε και ξαναγυρίσαμε στα χωριά μας, η καρδιά της Ρούμελης χτυπά ζωηρά στη Δωρίδα. Ο σημερινός Δήμος Δωρίδας που αποτελείται από 55 Κοινότητες και από 86 οικισμούς έχει γράψει τη δική του μοναδική ιστορία. Η διαδρομή της Δωρίδας καταγράφεται ανά τους αιώνες από τους ιστορικούς, τους λαογράφους, τους μύθους, τα δημοτικά τραγούδια μας. Ωστόσο τα καθημερινά γεγονότα, αυτά που αφορούν τα ήθη και τα έθιμά μας, τις γιορτές, τα πανηγύρια, τα ανταμώματα, τους γάμους, τα βα- φτίσια, τις κηδείες, τα αιτήματά μας για δρόμους, πλατείες, παιδικές χαρές, φως, νερό, τηλέφωνο, όλα αυτά δηλαδή τα κομβικά θέματα που αφορούν τη ζωή των συμπατριωτών μας που ζουν στα χωριά μας, στα μεγάλα αστικά κέντρα αλλά και στο εξωτερικό, καταγράφονται μόνο από τον τοπικό τύπο, από τις μηνιαίες, διμηνιαίες, τριμηνιαίες εφημερίδες και περιοδικά που εκδίδουν συνήθως οι πολιτιστικοί σύλλογοι. Άλλωστε σ’ αυτές τις μικρές εφημερίδες καταφεύγουν και οι ιστορικοί, όταν θέλουν να αντλήσουν ή να διασταυ- ρώσουν περισσότερες πληροφορίες, προκειμένου να χτίσουν σιγά σιγά το επιστημονικό ερευνητικό τους έργο. Βέβαια έντυπο με έντυπο έχει με- γάλη διαφορά. Ορισμένα είναι εντελώς απλοϊκά, καθώς γράφονται και τυπώνονται από ερασιτέχνες. Ορι- σμένα πάντως έντυπα καταφέρνουν να ξεπεράσουν τα στενά όρια του χωριού και απλώνουν τα ενδιαφέροντά τους στα όμορα χωριά, ενώ ελάχιστα καλύπτουν όλο το φάσμα της Ρούμελης, της Φωκίδας και της Δωρίδας. Και επί του πρακταίου να υπογραμμίσω ότι είναι τεράστια η προσφορά στην ενημέρωση από την εφημερίδα της Δωρικής Αδελφότητας, η οποία, μεταξύ άλλων, πολλάκις έχει προβάλλει τις προσωπικότητες των Δωριέων που ξεχώρισαν και σήκωσαν ψηλά τόν πήχυ στις επιστή- μες, στις τέχνες, στα γράμματα, στον αθλητισμό και στην πολιτική. Μαθητής στο Δημοτικό και στο Γυμνάσιο διάβαζα τη «Φωνή της Ρουμελιώτη» που έγραφε ο Ευπαλιώτης Χαράλαμπος Σμπαρούνης. Στην εφημερίδα αυτή πρωτοδημοσίευσα στα 15 μου χρόνια δύο μικρά χρονογραφήματα. Το μικρόβιο της Δημοσιογραφίας με είχε ήδη κυριεύσει. Και επειδή η Δημοσιογραφία δεν προκύπτει από συνοικέσιο αλλά από παράφορο έρωτα, αν και παρέδωσα την σκυτάλη στην κόρη μου και στον γιο μου, ελπίζω να συνεχίσω να γρά- φω ώσπου να κλείσω τα μάτια μου. Είπαμε λοιπόν ότι ορισμένες εκδόσεις ξεπερνούν τα στενά όρια του ενός χωριού. Μια τέτοια προσπάθεια που θέλω να επισημάνω είναι η πανέμορφη και καθόλα άρτια έκδοση της τοπικής εφημερίδας «Το Ευπάλιο» για την οποία ο εκλεκτός φίλος μου και συνάδελφος Περι- κλής Λουκόπουλος έχει δώσει τον καλύτερο εαυτό του. Πράγματι η εφημερίδα αυτή πρωτοπορεί σε ποιότητα εμφάνισης και θεματογραφίας, που στέκεται σε οποιονδήποτε ανταγωνισμό. Εύχομαι ολόψυχα να συνεχίσει για πολλά-πολλά χρόνια ακόμα να υπηρετεί την περιοχή και θα πρόσθετααν είναι δυνατόννα επεκταθεί θεματογραφικά σε όλη τη Δωρίδα, όπως και το σαϊτ «Δωρίδα News». Να αναφέρουμε ωστόσο ότι και στο παρελθόν έγιναν προσπάθειες για πανδωρικές εκδόσεις από τον Λιδωρικιώτη δημοσιογράφο Γιώργο Καψάλη με τον «Στόχο» και το «Λιδωρίκι», από τόν Γιάννη Γαϊτάνη με τα «Νέα της Ρούμελης», από τον Λαμιώτη Ασημακόπουλο με το περιοδικό «Στερεά Ελλάς», ενώ συνεχίζει και σήμερα την έκδοση ο «Μαΐστρος» με την μαχητική δημοσιογραφία του συντοπίτη μας Νίκου Εμμανουήλ. Να σημειώσω ότι κι εγώ στα πρώτα δημοσιογραφικά μου βήματα εξέδωσα αρχικά τη μηνιαία εφημερίδα «Ρουμελιώτικη Έρευνα» το 1971 και στην διετία 1974-76 την εφημερίδα «Ρουμελιώτης», εφημερίδα που με τον ίδιο τίτλο εξέδιδε στα χρόνια της Εθνικής Αντίστασης στη Λαμία ο δημοσιογράφος Λαχανοκάρδης. Επίσης να αναφέρουμε την «Σιωπή» και την «Ώρα της Φωκίδας», όπως τα «Φωκικά Νέα» και τον «Λόγο των Πολιτών». Σποραδικά λίγα νέα της Δωρίδας φιλοξενούν πολλές περιοδικές εκδόσεις των Σαλώνων, των Δελφών, της Ιτέας και του Γαλαξιδιού. Περισσότερες ειδήσεις για την Δωρίδα δημοσιεύουν συχνά πυκνά οι δύο εβδομαδιαίες εφημερίδες της Ναυ- πάκτου, το «Εμπρός» και η «Ναυπακτία», μερικές εφημερίδες ημερήσιες της Πάτρας, καθώς έχει εκεί πλούσια παρουσία και δραστηριότητα ο Σύλλογος Δωριέων και Ναυπακτίων. Να προσθέσουμε επίσης το εξαμηνιαίο περιοδικό βιβλίο Ναυπακτίας και Δωρίδας «Η Δάφνη» που ασχολείται με λογοτεχνία, ποίηση, φιλοσοφία και με ποικίλους προβληματισμούς. Θα ήταν υπερβολή να αναφέρουμε ένα προς ένα και τα 55 χωριά της Δωρίδας, που στο παρελθόν αλλά και σήμερα παρά τις οικονομικές δυ- σκολίες, εξακολουθούν να εκδίδουν περιοδικές εφημερίδες. Από την Ερατεινή, τη Γλυφάδα, τα Τριζόνια και τη Σεργούλα ως το Λιδωρίκι, την Αμυγδαλιά και το Μαλανδρίνο. Από την Βραϊλα, τον Δάφνο, το Διακόπι ως το Τρίκορφο, την Φιλοθέη, την Μανάγουλη, τα Μαλάματα, το Μοναστηράκι και τον Μαραθιά. Από το Παλιοξάρι, το Τείχιο, την Ποτιδά- νεια, την Στύλια, τον Κάμπο ως το Καστράκι, το Κλήμα, τα Κούκουρα, το Δροσάτο. Από την Αρτοτίνα, τους Πενταγιούς, το Κροκύλειο, το Κουπάκι ως του Ζωριάνου, Κερασιά, Κριάτσι, Αλποχώρι, Τρίστενο και Χηλό Χωριό. Από άκρο σε άκρο και των πιο μικρών ακόμα χωριών και οικισμών, καταβάλλονται μεγάλες προσπάθειες, ώστε να εκδίδονται τοπικά περιοδικά έντυπα. Η ύλη όλων ανεξαιρέτως είναι πάρα πολύ ενδιαφέρουσα. Τα τοπικά νέα διαβάζονται ευχάριστα, ενώ τα περιμένουν πως και πως οι ξενητεμένοι μας. Πολλά δημοσιεύματα είναι διανθισμένα με χιούμορ, με εύθυμες ιστορίες, με ανέκδοτα, με ποιήματα, με ευφυολογήματα και μερικές φορές με μαχητικά, επιθετικά, καυστικά άλλα και υπερβολικά σχόλια. Εύχομαι από καρδιάς να ξεπεράσουμε γρήγορα την παρατεταμένη λιτότητα, που την πλήρωσε και την πληρώνει πολύ ακριβά ο Λαός μας και να συνεχίσουν να εκδίδονται οι τοπικές εφημερίδες, για να μας ταξι- δεύουν στις γραφικές μας παραλίες, στις πεδιάδες, στις πλαγιές, στους λόγγους και στα βουνά, στα απαράμιλλου κάλλους χωριά της λεβεντογέννας Δωρίδας. Η Δωρική Αδελφότητα μαζί με τις Ενώσεις του Λιδωρικίου, του Ευπαλίου, της Ερατεινής, των μεγάλων χωριών των Βαρδουσίων και του Τρίκορφου βουνού, όλοι γενικά οι πολιτιστικοί σύλλογοι με αγαστή συνεργασία, μπορούν να ανοίξουν από τώρα ένα μεγάλο διάλογο για την έκδοση μιας πανδωρικής εφημε- ρίδας, με έναν ανταποκριτή σε κάθε χωριό και οικισμό. Μια τέτοια πλατύτερη έκδοση φυσικά και θα συνέβαλε αποφασιστικά στην μεγαλύτερη σύσφιξη των σχέσεων των τοπικών κοινωνιών, αλλά κυρίως θα προωθούσε τα ζωτικά προβλήματα του ευρύτερου χώρου μας. Δεν μπορεί, για παράδειγμα, να μην έχουμε κανένα ανταποδοτικό τέλος από το νερό της Λίμνης του Μόρνου που ξεδιψάει τους Αθηναίους ή να μην έχει προχωρήσει ο εθνικός δρόμος που θα ένωνε την Αθήνα παραλιακά με την Δωρίδα, τη Ναύπακτο και θα συνδεόταν με την Ιόνια Οδό που ολοκληρώνεται το 2017. Η Δωρία αξίζει καλύτερες μέρες και αυτές ελπίζουμε βαθειά πως θα έρθουν «συν Αθηνά και χείρα κίνει». Κλείνοντας αυτό το σημείωμα να ευχαριστήσουμε όλους τους πολιτιστικούς συλλόγους που ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμα της Δωρικής Αδελφότητας, για την συγκέντρωση αυτού του πολιτιστικού υλικού, εντύπων και βιβλίων που εκτίθενται εδώ για 3 μέρες και θα μπορούν, εμπλου- τισμένα να εκτίθενται και σε άλλα χωριά. Φυσικά ο νέος Δήμος Δωρίδας θα πρέπει να στέκεται αρωγός στους πολιτιστικούς συλλόγους, οι οποίοι σηκώνουν όλο σχεδόν το βάρος των εκδόσεων και της εν γένει πολιτι- στικής δραστηριότητας των χωριών μας. Για την συγκέντρωση και λεπτομερή καταγραφή εντύπων και βιβλίων συμπατριωτών μας εργάστηκαν ο πρόεδρος Φιλοθέης Γιώργος Καλαντζής, ο Δημήτρης Μπέσιος και η Λένα Αναγνωστοπούλου, οι οποίοι μας υπόσχονται ότι θα συνεχίσουν την προσπάθεια. Ειδική αναφορά θέλω να κάνω στην τεράστια προσφορά για την ιστορία, τα ήθη και τα έθιμα της περι- οχής μας στον συνταξιούχο δάσκαλο Γιάννη Ηλιόπουλο Ζωριάνο, καθώς και στον συγχωριανό μου συνταξι- ούχο φιλόλογο Φώτη Κατσούδα για τα δύο βιβλία που έχει εκδώσει, τις «Ντοπιολαλιές» και τα «Δημοτικά τραγούδια της Δωρίδας». Πρόκειται για δύο εμπεριστατωμένες μελέτες- καταγραφές με ιστορικές παραπομπές που σημάδεψαν τη ζωή των προγόνων μας. Εύχομαι αυτή η έκθεση εντύπων και βιβλίων να ταξιδέψει σε όλα τα χωριά της Δωρίδας, εμπλουτισμένη και με άλλες εκδόσεις που διέφυγαν της προσοχής μας. Καλώ τέλος τον Δήμαρχο Δωρίδας να ενισχύσει συ- στηματικά τους πολιτιστικούς συλ- λόγους που σηκώνουν σχεδόν όλο το βάρος των εκδόσεων και των πολιτιστικών δραστηριοτήτων στα χωριά

Επίσης πραγματοποιήθηκε η έκθεση των εφημερίδνω των Συλλόγων κακι του τύπου γενικότερα της Δωρίδας (μεταξύ αυτών και η εφημερίδα του χωριού μας) καθώς και βιβλίων που έχουν εκδόσει οι Σύλλογοι ή άλλοι συγγραφείς με αναφορά στη Δωρίδα. Παρουσιάστηκαν τα βιβλία του συγχωριανού μας Φώτη Κατσούδα:Ντοπιολαλιές στη Δωρίδα και Δημοτικά τραγούδια στη Δωρίδα, του Κώστα Ασημακόπουλου Το Παλιοξάρι και οι ρίζες του, και του Κώστα Μπρούμα Η ιστορία του Άνω και Κάτω Παλιοξαρίου και Παλιοξαρίτικα χρονικά.

ΚΟΙΝΟΠΟΙΗΣΗ